ನಿಲುಗಡೆಯಿಲ್ಲದ ಪಯಣ…

ಕಡಲ ತೀರದ ಜೊತೆಗಲ್ಲುಗಳ
ನಡುನಡುವೆ
ಒಪ್ಪಾಗಿ ಒರಗಿದ್ದ
ನಿನ್ನನೆತ್ತಿಕೊಂಡಾಗ
ಕಂಡದ್ದು ನನ್ನದೇ ಬಿಂಬ…
ನೆನಪಾದದ್ದು ಬ್ಲೇಕ್ ಹೇಳಿದ
ಅನಂತದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ

ಸಾಗರದ ಕತೆಗಳಿವೆ
ನಿನ್ನ ಒಡಲಿನಲಿ
ಗಾಳಿಯ ಮಾತುಗಳಿವೆ
ನಿನ್ನ ಚಲನೆಯಲಿ
ಮರಮರಳಿ ಬಂದು
ಸೆಳೆದೊಯ್ಯುವ
ನೀರಲೆಗಳ ಏರಿಳಿತಕೆ
ನಿನ್ನನೊಪ್ಪಿಸಿ
ಹೊರಟದ್ದಾದರೂ ಎಲ್ಲಿಗೆ?

ಕಡಲಗರ್ಭಕೆ ಬೆದರದೆ
ತೆರೆಯ ರಭಸಕೆ ಬೆಚ್ಚದೆ
ಮುಳುಗುತ ಏಳುತ
ದಡದಲಿ ಹೊರಳುತ
ನಿಲುಗಡೆಯಿಲ್ಲದ
ಬಯಲುದಾರಿಯಲಿ
ಕಾಯುತ್ತಿರುವುದು ಯಾರಿಗೆ?

ಆದಿ-ಅಂತ್ಯದ ಕೊನೆಗಳೇ ಇಲ್ಲದ
ದೇಶ-ಕಾಲಗಳ ಗಡಿಗಳೂ ಇಲ್ಲದ
ನಿಲ್ಲದ ಮುಗಿಯದ
ನಿತ್ಯ ಪಯಣದಲಿ
ಬಂಡೆಯಾಗಿದ್ದೆಯೋ ಬೆಟ್ಟವಾಗಿದ್ದೆಯೋ
ಕಂಡವರಾದರೂ ಯಾರು?
ಬಂಡೆ-ಬೆಟ್ಟಗಳೂ ಬದಲಾವಣೆಯೊಳಗು
ನಿನ್ನ ಮೂಲವ ಬಲ್ಲವರಾರು?

ಯಾವ ನೀರಿನಲಿ ಯಾವ ನೆಲದಲಿ
ಅದಾವ ಮಣ್ಣ ಮಸೆತದಲಿ
ಕರಗಿ ಹೋಯಿತು
ನಿನ್ನ ಒರಟು ಮೈಚಗರ?
ಹೆಗಲು ಕೊಟ್ಟವರಾರು
ಮಸೆದು ನಕ್ಕವರಾರು
ನೋಡಿ ಕಂಡವರಾರು
ಪರಿವರ್ತನೆಯ ಪರ್ವ…

ಅನಂತ ಜಲರಾಶಿಯ
ಅನಾಹತ ಗಾನಕೆ
ಮೌನವಾಗಿ ಮೆದುವಾದದ್ದು
ನೀನೊಬ್ಬನೇ ಅಲ್ಲ;
ನಾನಾದರೂ ಯಾರು…
ಅದೇ ಹಾದಿಯ
ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಅನಾಮಿಕ.